Η Τορώνη απαντάται μετά το Μαρμαρά και πρίν το Πόρτο Κουφό. Κατά την Μυθολογία, η Τορώνη ήταν σύζυγος του Πρωτέα, γιού του Ποσειδώνα.Ίχνη προϊστορικών οικισμών της 3ης π.Χ. χιλιετίας και πολλά άλλα απομεινάρια αρχαίων, παλαιοχριστιανικοί και βυζαντινοί ναοί, κάστρα κ.α. μαρτυρούν ότι η περιοχή κατοικείται συνεχώς από την Νεολιθική εποχή.
Την αρχαία Τορώνη την ίδρυσαν Χαλκιδείς άποικοι τον 8ο αιώνα π.Χ.. Τον 5ο π.Χ. αιώνα η Τορώνη ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις της Χαλκιδικής. Είχε δικό της νόμισμα και αποτελούσε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Ο Θουκυδίδης εξιστορεί ότι το 423 π.Χ. την κατέλαβε o Σπαρτιάτης Βρασίδας. Το 348 π.Χ. η πόλη περιήλθε στο κράτος του Φιλίππου Β'. Το 168 π.Χ. την κατέλαβαν οι Ρωμαίοι και η πόλη παρήκμασε. Στην Βυζαντινή εποχή η περιοχή ήταν μετόχια αγιορείτικων μονών.
Τα ισχυρά τείχη της κ.α. κτίσματα καταστράφηκαν το 19ο αιώνα, όταν οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν τους γρανιτόλιθους, με τους οποίους ήταν χτισμένα, για την επίστρωση κεντρικών οδών της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης.

Το Πόρτο Κουφό είναι το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο φυσικό λιμάνι της Ελλάδας. Το όνομά του <Κωφός λιμήν>-το αναφέρει και ο Θουκυδίδης. Οι διαστάσεις του είναι : μέγιστο μήκος 1.600μ., μέγιστο πλάτος 550 μ., μέγιστο βάθος 8-23 μ., άνοιγμα εισόδου 300μ., βάθος εισόδου 10-33μ. και 5,5-27 μ. Στις βραχώδεις και απόκρημνες ακτές του ανοίγονται σπηλιές, σε μια από τις οποίες, στη ΝΑ. Πλευρά της εισόδου, μπορεί ο επισκέπτης να μπεί με βάρκα. Μια άλλη ενδιαφέρουσα σπηλιά βρίσκεται στη ΝΑ. Πλευρά του λιμανιού, στην κορυφή της τομής του παλιού λατομείου. Η επίσκεψή της είναι σχεδόν αδύνατη σήμερα, λόγω της τομής που έγινε με τη λατόμευση. Το σπήλαιο αυτό πρέπει να ήταν τόπος λατρείας στα ρωμαϊκά χρόνια. Αργότερα, για να εξαγνιστεί ο χώρος, οι χριστιανοί ζωγράφισαν κόκκινους χαρακτηριστικούς σταυρούς στην οροφή της σπηλιάς.

Το Πόρτο Κουφό αξίζει να το επισκεφθείτε για τις απίθανες ψαροταβέρνες του...